ARTIK, ARTIKLARA YER YOK İMİŞ
Artık aynı yerde değiliz;
Aynı evde, aynı kimlikte, aynı bilgide…
Artık ben değil biziz;
Farklı duyguda, farklı uykuda, farklı dünyada…
Bugünden öncesi ufak bir mazi;
Birçok bedende, birçok sevinçte, birçok hüzünde…
Bugünden sonrası koca bir bili;
Biraz güvende, biraz gizemde, biraz elekte…
Özdüm her şeyden önce,
Söz olduk bilinmek isteyince,
Gözdüm üstelik ben de içinde…
Kadim tutuldum,
Değişken arzlarda umdum, doydum…
Kutsal kılındım, ussal bulundum;
Arşlarda bir gizemden, apaçık bir bilgiye,
Zamanla soyundum…
Artık zaman yok,
Geçmişte, bugünde, gelecekte;
Artık mekan çok,
İçimde, biçimde, ötede…
Beni benden ayırma benparçam,
Seni senden kayırma;
Bizi zora ve kora sokma,
O’nu ondan kaçırma…
Artık aynı yerde değiliz;
Aynı evde, aynı kimlikte, aynı bilgide…
Artık ben değil biziz;
Farklı duyguda, farklı uykuda, farklı dünyada…
Artık O’ndayız, dokuza düşürme;
Tepemizde güneş varken, ölümüne üşüme(!)
Yunus Emre Işık
Bir yanıt yazın