Bilmez çocuklar… Ya da biz büyükler öyle sanırız.. Nasılsa küçüktür onlar, anlamazlar diye düşünürüz. Evet, anlamazlar belki ama neler olup bittiğini değil, neden olduğunu… Bilirler onlar da bir şeyler ters gitmektedir etraflarında… İnsanlar telaşlıdır, koşturmaktadırlar sürekli… Babaları mesela bugüne kadar hiç böyle sinirli görmemişlerdir onu… Hiç böyle uzak olmamıştır onlardan… Anlarlar… Anlarlar çünkü insan neden evini, odasını, oyuncaklarını bırakıp gelsin ki bilmediği yad ellere… Ayağındaki tek çift ayakkabıyla, sırtındaki tek gömleğiyle… Neden bırakıp gelsin sevdiklerini bir şeyler kötü olmasa… Anlayamadıkları tek şey küçük görünen büyük kalplerin, “neden” olduğudur… Büyükler neden anlaşamaz, neden kavga ederler durmadan bunu hiç anlayamazlar işte… Oyuncak mıdır dertleri? Neden kavga etsinler ki oyuncak için, sırayla oynarlar olur biter… Ya da hangi oyunu oynayacaklarına karar veremedikleri için mi sesleri sürekli yükselir? Anlayamazlar… Bilirler, ta içlerinde ama anlayamazlar… “Neden?”
Fotoğraf © Ali Bulbul
Bir yanıt yazın