My Blog

Yazar: Okan Ünlübursa

  • Yalnızlık

    Yalnızlık

    Kendini yalnız hissettiğinde
    Tek başına konuşmaya başlarsın
    Bir deli misali…
    Aslında deli değilsindir
    Aksine akıllıca işler yaparsın
    Fakat gel gelelim, yalnızlıktır adamı delirten…
    Hiç durmadan şarkı söylersin
    Bit türküden, bir türküye geçersin
    Türkünün adı: Özlemdir, Hasrettir, Sevgilidir her zaman

    Yine tek başına
    Resimlere bakar bakar ağlarsın
    Yalnızlık bir adım öndedir, çaresiz beklersin
    Doğrudur da, yalnızlığı sen seçmemişsindir
    Ama elden gelen bir şey yoktur

    Tüm sevdiklerini geride bırakıp, onlardan ayrılıp
    Maviliklere açılmak, pek akıl karı değildir
    Bunun adı çaresizliktir, hep merak edersin, hep özlersin,
    Sevdiklerini, her ayrı kalan insan gibi…

    Çare mavilikte mi? Yoksa boşa mı ayrılıklar
    Çalışmak ilerisi ve rahat için,
    Verdiğin ise, Özlem, Hasret ve Sevgidir

    Binlerce kilometreden
    Sevgi gönderirsin, hayal gönderirsin ve göz yaşı gönderirsin
    Eline geçen görünmez ve yalnızlık, adamı delirten sırdır…

    Yalnızlık ile başbaşa kalmaktır
    Esas olan ve olacak olan, tüm çekilenler
    Bir yudum gülücük için, bir tutam sevgi için
    O halde yalnızlık, kimilerine çare olur, kimilerine yara olur,
    Ve kimilerine de ölüm olur, ölüm yalnızlıktır, yalnız bırakmaktır
    Hayatı, sevgiliyi, aileyi ve mavi gökyüzünü…

    Yalnızlıktır adamı delirten sır…

    06.01.2000
    İ.D.Ç / İskenderun

  • Menekşeler…

    Menekşeler…

    Bugün ay ışığı bir başka aydınlatıyor yollarımı,
    Ben ise bir başka yaşıyorum özlemini…
    Ne bir göz yaşına sebep oluyor gibisin,
    Ne de bir haykırışın baş harfi oluyor

    Sensizlik tüm çiçeklerimi solduruyor,
    Tüm ışıkları sönüyor odaların, bir ay ışığı
    Evet evet bir ay ışığı aydınlatıyor resmini,
    Ela gözlerin, özlemini hatırlatıyor kalbime

    Sevginin farkına varıyor, seni arıyor bedenim,
    Yaşamak için sana muhtaç kalıyor
    İşte bu kadar sade gidişin, içim yanıyor,
    Ama ağlamıyor gözlerim, sadece donuk bakıyor

    Dönüşüne adıyorum tüm düşüncelerimi,
    Yaşama inat tüm kuşlara ölmeyi öğretiyorum
    Çiçekler tekrar açacak dönüşünle,
    Menekşeler gülecek, ışıklar ışıl ışıl olurken

    Birden sen gireceksin içeri, tüm güzelliğinle,
    Ela gözlerin beni arayacak odalarda
    Bulacak mı gözlerin beni, bulacak bulacak,
    Menekşeleri güldürürken, ışıklarla dans ederken bulacak

    Okan Ünlübursa
    23.08.2001 / Çorlu

  • İşte Gidiyorum…

    İşte gidiyorum;
    Ne o ağlıyor musun?
    Hayır, sakın ağlama, dönülmez yola gitmiyorum
    Beklersen görürsün döndüğüm günü,
    Yok beklemezsen, canın sağolsun

    Karalar bağlayıp düşünme beni,
    Ben senden gider, yine sana dönerim
    Aklım tutsak kalır bedenimde,
    Unutma beni, unutma ettiğimiz yemini,
    Yok unutursan canın sağolsun

    İşte gidiyorum,
    Seni sana emanet ediyorum
    Kalbimi avuçlarına, sevgini beynine bırakıyorum
    Bir gün elbet dönerim geri
    Yok dönmezsem geri, vatan sağolsun

    Okan Ünlübursa
    07.07.2011 / Çorlu

  • USTA

    Fırça kimin elinde, kim renklendiriyor hayatı. Kim karalıyor yüzleri, gözleri ve beyinleri. Fırça izleri belli oluyor usta, çek fırçanı benliğimden. Yaşam tualime dokunma, renk katma.

    Hayatımı karıştırma paletinde benden yeşil olmaz, benden mavi olmaz usta. Bırak beni karıştırma takma boynuma gökkuşağını. Toz pembe boyama yaşamı, karalarda sürme.

    Karalama insanları bir kalemde. Ellerin boyanmış usta, bunlar senin izlerin. Bak gözlerime masmavi bakıyor gökyüzüne, bak ellerime kıpkırmızı kanıyor yüreğim ellerimde.

    Yollarımı boyama, çizme sınırlarımı. Denizler mavi derler usta, ama ele alınca kalmaz mavi. Renkten renge girme usta, bir elinde palet, bir elinde fırça.

    Tualin benim yaşamım, oynama usta renklerimle, değiştirme.

    Çek fırçanı usta, öyle bir çek ki ikiye böl beni.
    Bir yanım gülerken, diğer yanım ağlasın usta…

    Okan ÜNLÜBURSA
    06.05.2001

  • SENDEN KALAN

    Bak görüyor musun? Ay ışığı nasıl saplanıyor tarlalara. Sence başakları sarartan, o tenini yakan güneş mi yoksa dudaklarında ki susuzluk mu…

    Hayır hiçbiri değil, ay ışığı sarartır başakları, gecenin karanlığını delerek iner başakların üzerine ve yakar…

    Saçlarını dağıtan rüzgarı hissediyor musun? Hayır inanma, o rüzgar masum değil, o rüzgar denizleri dalgalandıran, bulutlarla oynaşan rüzgar ve o rüzgar en son senin o sarı saçlarını dağıtan rüzgar.

    Sevinme, ağlama ve üzülme. bir tek çaren var o da buralardan gitmek. Evet evet gitmek, uzaklara, dağlar ardına.

    Ne rüzgar, ne deniz, ne de başaklar. Hiçbiri olmasın gideceğin yerde. Sadece sen ol. Birde o ölümsüz aşkın olsun yanında.

    Geride senden kalan bir tek sevgin olsun…

    Okan ÜNLÜBURSA
    03.06.2001 / Çorlu