Hangimiz, kaçımız, kaç sevdalımız memlekete, sevdiğimize demedik “Hasretinden prangalar eskittim” diye… Kaçımız söylemedik “Haberin var mı taş duvar? Demir kapı, kör pencere…” Hangimiz yaşamadık hasretimizi onun dizelerinde, hangimiz bulmadık kendimizden birer parçayı onda… Ahmed Arif tam 29 sene önce, bugün aramızdan ayrılan o büyük şair, şiirleriyle, sözleriyle, o oluşuyla hepimizin hayatına bir şekilde dokunmuş olan o insan…
23 Nisan 1927’de Diyarbakır’da dünyaya gelen ve asıl adı Ahmet Hamdi Önal olan Ahmed Arif, Diyarbakır Lisesi’nden mezun olmuş, ardından da eğitimini Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümünde tamamlamıştır. Şiirleri toplumcu gerçekçilik akımına uyumludur ve de 1940-1955 yılları arasında dergilerde yayınlamış olduğu şiirlerinde yine kendine has lirizmi ve de hayal gücü ile Türk edebiyatında yerini almıştır.
Şiirlerinin toplandığı tek kitap olan “Hasretinden Prangalar Eskittim” 1968’de yayımlanmış ve de en çok basılan kitaplar arasına girmiştir. Ahmet Kaya, Cem Karaca, Suavi, Zülfü Livaneli, Onur Akın gibi sanatçılar tarafından şiirleri bestelenmiştir. Ahmed Arif, 2 Haziran 1991 tarihinde geçirmiş olduğu kalp krizi sonucu yaşamını yitirmiştir.
Kaynak: tr.wikipedia.org
Bir yanıt yazın